Jestem okropny. Prosiłem Ją o złożenie jakiś deklaracji, że mnie nie kocha i w ogóle to było straszne co zrobiłem, że tak na nią naciskałem [dla swojego świętego spokoju]. Zreflektowałem się. Przeprosiłem. Mam nadzieję, że mi wybaczy. Nie miałem prawa Ją o to prosić [straszne to było, że w ogóle wpadłem na ten idiotyczny pomysł]. Chyba zaczynam się godzić z myślą, że to już koniec.

Ona już wybrała, układa sobie życie, a ja wpadam ni stąd ni zowąd i wywracam Jej mały świat do góry nogami, a potem jakieś cyrki z niekochaniem [po namyśle wymierzam sobie karę piętnastu batogów do wykonania w trybie pilnym].

Wstydzę się tego co zrobiłem.